ยังมีชีวิต จึงรู้สึกได้: ความสุขง่าย ๆ ที่ทุกคนสัมผัสได้

หนึ่งเดือนที่ผ่านมา ผมมีพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปหลายอย่าง จนกลายเป็นวิถีชีวิตแบบใหม่ ผมใช้มือถือแบบเพลิน ๆ น้อยลงไปมาก ๆ ผมแทบจะไม่ได้ดูหนังนาน ๆ อีกเลย ไม่ใช่เพราะมันไม่ดี ผมยังคงสนุกที่จะดู เพียงแค่รู้สึกว่าอยากจะอยู่กับความจริงให้มากที่สุด สัดส่วนของการปล่อยให้ตัวเองเพลิดเพลินกับมือถือจึงลดลงไปเอง

ทุกวันนี้ ผมนอนเร็วและตื่นเช้าอย่างเต็มใจสุด ๆ แต่ก่อนในวันที่ไม่มีงาน ผมมักจะนอนดึก แล้วก็ตื่นสายมาก นั่นก็เพราะวันนี้ ผมอยากตื่นเช้าขึ้นมาเพื่อได้สัมผัส ได้มองเห็น และได้ยินสิ่งต่าง ๆ ในยามเช้า

จุดเปลี่ยนเกิดขึ้น ตอนที่เข้าพักในโรงพยาบาล รักษาอาการนิ่วในท่อถุงน้ำดี โชคดีมากที่ปัจจุบัน มีเทคโนโลยีทางการแพทย์ที่ทันสมัย มีคุณหมอและพยาบาลที่ดูแล ทำให้ปลอดภัย

พอกลับมาในวิถีชีวิตที่เป็นปกติ ผมจึงตระหนักได้ว่า การได้ปฏิสัมพันธ์กัน ในวันที่เป็นปกติ มันเป็นเรื่องที่วิเศษมาก ๆ จริง ๆ การปฏิสัมพันธ์ ในที่นี้ หมายรวมถึงทั้งกับผู้คน และธรรมชาติรอบตัว

ผมรู้สึกว่าการตื่นเช้า มันคือความเบิกบานใจมาก และการเดินได้ มันคือความอัศจรรย์จริง ๆ สิ่งเหล่านี้ หลวงปู่ติช นัท ฮันห์ เคยได้สอนเอาไว้ และเมื่อเราสัมผัสถึงได้ ก็เหมือนได้สืบเนื่องมรดกที่แท้จริงจากหลวงปู่

เวลาที่ผมย่ำเท้าไปที่พื้น พื้นมันก็ส่งแรงกลับมาหาผมด้วย ผมดีใจที่ผมยังรู้สึกได้ นี่ก็เพราะว่าผมเป็นอีกคนหนึ่ง ที่ยังมีชีวิตในโลกนี้อยู่ เราเป็นแค่ผู้มาเยือน แต่ ณ ตอนนี้ เรายังอยู่ มันน่าอัศจรรย์จริง ๆ ครับ

นอกจากนี้ ผมยังสามารถมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ที่อยากจะมอง และผมก็สามารถได้ยินเสียงต่าง ๆ ได้เช่นกัน บางครั้ง ผมก็ได้ลองหลับตาลง เพื่อตั้งใจเงี่ยหูฟังดี ๆ ผมพบว่า ผมจะได้ยินเสียงเบา ๆ ที่ดังมาจากไกล ๆ ด้วย 

ความรู้สึกต่อสัมผัสต่าง ๆ เช่นนี้ ช่วยให้กิจกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น การแปรงฟัน การล้างหน้า การล้างจาน หรือการเตรียมอาหาร มันล้ำค่ามากขึ้นมาก ๆ 

ผมรู้สึกว่าการมีสติอย่างเต็มเปี่ยมกับกิจกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ มันทำให้ทุกอย่างสำคัญ และเปี่ยมคุณค่าขึ้นมาได้ ผมดูแลใส่ใจกิจวัตรประจำวันได้ดีมากขึ้น ผมได้ตื่นเช้า ทานอาหารเช้าทุกวัน ผมได้เดินหลังมื้ออาหารเย็นทุกวัน วันละ 1-2 กิโลเมตร ในหมู่บ้านตัวเอง 

ทุกอย่างที่เคยธรรมดา มันกลับมีค่ามากขึ้น บ้านที่อยากอัพเกรดเป็นหลังใหม่ กลับรู้สึกดีมาก ๆ แล้ว พอได้เดินไปเดินมาในหมู่บ้าน ก็รู้สึกว่ามันน่าอยู่มาก ๆ แล้ว โชคดีมากที่มีสิทธิ์ซื้อบ้านหลังนี้ได้

จากประสบการณ์ทั้งหมดนี้ ผมค่อนข้างแน่ใจว่า ความสุขเล็ก ๆ ผ่านกิจวัตรประจำวันเช่นนี้ จะมีประโยชน์มาก ๆ ต่อทุกคน โดยเฉพาะเมื่อเราชราภาพลงไป เพราะกิจกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ ยังคงเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่ของชีวิตได้ เมื่อเรามีสติอย่างเต็มเปี่ยม และมองเห็นความอัศจรรย์ของชีวิตในนั้น

• นี่คือความสุขเล็ก ๆ ที่ทุกคนสัมผัสได้
• เมื่อทุกสัมผัสของเรา เต็มเปี่ยมด้วยสติ 
• เราจะสัมผัสรับรู้ถึงความจริงที่ว่า 
• เพราะเรายังมีชีวิต เราจึงรู้สึกได้ 

--- รัน ธีรัญญ์ 

23 ตุลาคม 2569

งานเขียนที่เกี่ยวข้อง

• ความสุขแบบผู้มาเยือน